Encyclopedie

                                                                Jan Kiepura

 

Jan Kiepura was een Poolse tenor die geboren was in de Poolse plaats Sosnowiec. Zijn moeder was joods en zijn vader was een bakker. Zijn ouders kwamen er achter dat Jan Kiepura een hoogbegaafd iemand was. Hij ging daarom ook snel naar de universiteit. Maar hij vond zijn liefde toch in de muziek. Hij ging heel veel zingen als tenor, waar hij ook beroemd om is geworden. Maar in zijn leven schreef hij ook heel veel internationale opera's. Het was een wereldbekende man. Omdat het een echte held van Polen was, heeft de PKP besloten om de trein van Amsterdam naar Warschau naar hem te noemen.

De Jan Kiepura trein zit nog tamelijk ingewikkeld in elkaar. Er zitten namelijk verschillende nationaliteiten in die trein. En wat eigenlijk wel de Jan Kiepura is word niet getoond als Jan Kiepura.

We gaan er van uit dat je in Amsterdam instapt en dat je er in Warschau uit gaat. Dan kun je in 3 verschillende wagons komen. Twee soorten wagons om te slapen en de derde is de zitwagon. Ik ga hier verder praten over de slaapwagons. Wild u meer informatie over de zitwagon kijk dan onder de naam  "sleeperette".
Twee nationaliteiten rijden de zelfde route naar Warschau. De PKP en de DB rijden de route. Om geen interne concurrentie te krijgen in te trein hebben ze het eerlijk verdeeld. De DB heeft alle 6 persoons couchettes en de PKP heeft de rest. Beide maatschappijen hebben 2 wagons, dus in totaal 4 wagons voor de Jan Kiepura. Omdat er ook mensen zijn die zittend willen reizen zit er ook een zitwagon bij van de PKP. Dus om het precies te zeggen: 4 slaapwagons van de Jan Kiepura en 1 zitwagon van de Jan Kiepura.

De slaapwagons zien er niet het zelfde uit. De Duitse wagons hebben klapdeuren. De Poolse wagons hebben schuifdeuren:

  

 

De binnenkant verschild ook nog behoorlijk. Links is Duits en rechts is Pools:

 

                                 

Deze trein rijd elke dag 1 keer naar Polen en 1 keer terug. Er reizen heel veel mensen met deze trein. De trein blijft nog steeds een gelieft vervoermiddel. Je kunt slapen, je hebt de ruimte en nog meer positieve dingen.

In de zomer is het echt heel erg druk in de Jan Kiepura. Het kan daarom ook voorkomen dat hij volgeboekt is. De meeste reizigers zijn toch de Polen zelf. Duitsers zie je bijna niet in de Jan Kiepura en Nederlanders of andere nationaliteiten al helemaal niet.

Als je in het Duitse gedeelte zit heb je ook een Duitse wagonmeester. De Duitse wagonmeester kan geen Pools. Meestal is het dan ook gebarentaal. Als een Pool iets meer geld heeft dan rijst hij in een couchette met 4 bedden en komt hij in het Poolse gedeelte.

De Duitse wagonmeesters zijn altijd erg aardig en vriendelijk. Als je naar Polen toe gaat stop je ook in Emmerich. Dat is een kleine plaats net in Duitsland. Ze hebben dat perron extreem verlengt want de Jan Kiepura moet er stoppen. Daar word ook gelijk een Duitse locomotief er voor gezet. Omdat hij daar best lang blijft staan kun je een praatje maken met de wagonmeester. Als hij ook nog eens geïnteresseerd is in treinen dan heb je beet. Zo vertelde een wagonmeester mij eens dat de Jan Kiepura de langste trein is van heel Europa. Het is tevens ook de maximale toegestane lengte in Duitsland voor een trein. De Jan Kiepura is even lang als de omtrek van een voetbalstadion. Zeg maar 400-500 meter dus.

In de zomerperioden wil de DB er wel eens een extra wagon bij zetten. Dus 3 voor de DB voor couchette. De grote Duitse stations kunnen dat net aan. Maat Kutno in Polen niet. Daarom gebeurt het wel eens dat de laatste wagon buiten het perron valt, en dat je er met je koffers uit moet gaan springen.